Search
Close this search box.
Search
Close this search box.

De dodo staat symbool voor alle dieren die door de mens zijn uitgestorven. De startup Colossal wil de dodo weer terugbrengen. Is de-extinctie een goed idee?

De dodo, het symbool voor uitgestorven soorten

dodo
Een opgezette dodo in het natuurhistorisch museum van Wenen. Bron: Thilo Parg, licentie CC BY-SA 3.0

De eerste zeelieden die op het eiland Mauritius aan land kwamen, werden begroet door een inheemse loopvogel, die na duizenden jaren van afzondering op Mauritius, niet meer kon vliegen. De dodo.

Om andere zeelieden van voedsel te voorzien, als ze zouden stranden op het eiland, lieten de ontdekkers van Mauritius een aantal varkens los. Die wisten wel raad met de nesten op de grond van de dodo.

Zoals we weten, liep dit niet goed af voor de duifachtige loopvogel Raphus cucullatus, waardoor de dodo alleen nog bekend is via afbeeldingen en opgezette exemplaren. En als schoolvoorbeeld voor de uitsterving van wilde dieren, natuurlijk. Ook de helft van de andere 45 endemische vogelsoorten op Mauritius onderging hetzelfde lot.

De start-up Colossal heeft toppers als George Church (de ontdekker van CRISPR) aan boord. Colossal wil, gebruikmakend van het DNA van deze overblijfselen, de dodo weer opnieuw tot leven wekken. Is dat een goed idee?

De-extinctie, het terugbrengen van uitgestorven soorten

In het Engels is een bekend spreekwoord: dead as a dodo. De onhandige, voor roofdieren weerloze, loopvogel is hét symbool geworden voor uitsterving door de mens. Dus er zit enige poëtische rechtvaardigheid in als de mens, die verantwoordelijk was voor het uitsterven van deze vogel, deze weer terugbrengt. Toch zijn er mensen die hier uit principiële redenen tegen zijn.

De voorstanders wijzen erop dat het mogelijk is om hierdoor ecosystemen in de vroegere staat terug te brengen. Zo kwamen er in de Verenigde Staten op grote schaal trekduiven voor, die in enorme zwermen leefden. Toen deze op industriële wijze werden bejaagd, betekent dit ook slecht nieuws voor de grote bossen in het oosten van de Verenigde Staten waar zwermen trekduiven een essentiële ecologische rol vervulden. Voorstanders van de-extinctie denken dat als ze erin slagen om de trekduif weer terug te brengen, dit ook een verrijking kan zijn voor deze bossen.

Ethische bezwaren

Tegenstanders denken dat hierdoor een belangrijk argument om natuur te behouden: het beschermen van zeldzame diersoorten, verdwijnt. Ook is de natuur behoorlijk veranderd sinds deze soorten zijn uitgestorven. Het is de vraag bijvoorbeeld, of dodo’s lang zouden overleven in het Mauritius van nu, waar de menselijke kolonisten talloze varkens, honden en katten hebben geïntroduceerd. Misschien op een klein eilandje vlak bij Mauritius, waarop ook de laatste dodo’s zijn gesignaleerd.

Belangrijk is het in ieder geval om de mogelijkheid hebben om diersoorten en plantensoorten weer terug te brengen als we dat willen. Daarvoor moeten we van zoveel mogelijk soorten DNA verzamelen. En ook zorgen dat we de natuurreservaten die nu erg onder druk staan, blijven beschermen. Als het kan, zelfs nog vergroten. En persoonlijke lijkt het mij een geweldige zaak om wolharige mammoeten, dodo’s en andere uitgestorven soorten weer terug te zien.