Search
Close this search box.
Search
Close this search box.

Alle mensen bij elkaar alleen al, zijn meer dan zes keer zo zwaar als alle wilde zoogdieren op land en in de zee. Er is bijna geen natuur meer over. Dat blijkt uit onderzoek.

bron: artikel.

In natuurdocumentaires zie je vaak eindeloze vlakten, waarover eindeloze cursus grazers, leeuwen en tijgers zwerven. Of scholen walvissen in de oceaan. Maar schijn bedriegt. In werkelijkheid hebben we bijna de hele aarde overgenomen, en is er nauwelijks nog plaats voor wilde dieren. Dat blijkt uit de inventarisatie van een groep wetenschappers van het Israelische Weizmann Institute of Science, dat is gepubliceerd in het vrij toegankelijke vooraanstaande wetenschappelijke tijdschrift PNAS.

Anastasia Shuraeva, public domain via Pexels.com

Het team, onder leiding van professor Ron Milo, ontdekte dat de totale biomassa van alle vee, inclusief pluimvee, nu 630 miljard kilo heeft bereikt. Dat is 30 maal het gewicht van alle wilde landzoogdieren, en 15 keer het gewicht van alle wilde zeezoogdieren.

Wij mensen zijn ongeveer met 8 miljard. Samen hebben we een massa van 390 miljard kilo. Dat wil zeggen dat er per mens 2,5 kilo aan wilde landzoogdieren is. Dit komt neer op ongeveer het gewicht van een groot konijn.

Alle wilde landzoogdieren bij elkaar, wegen evenveel als alle honden bij elkaar.

Wij mensen overheersen de planeet totaal. Ook omdat we zoveel vee houden. Want het gewicht van alle koeien, varkens en kippen samen is 1,5 keer zo hoog als alle mensen samen wegen.

Het aantal mensen gaat waarschijnlijk nog verder toenemen, tot meer dan 10, of zelfs 12 miljard. Dat wil zeggen dat we op aarde niet meer uit kunnen breiden. We moeten echt aan andere oplossingen denken, bijvoorbeeld veganistisch gaan eten, of kweekvlees en sojamelk.

Zodat we de natuur en wilde dieren meer ruimte kunnen geven. En we dieren als herten, walvissen en olifanten straks niet meer alleen als plaatje op Wikipedia kennen.

Bron:

Greenspoon, Lior et al, The global biomass of wild mammals, Proceedings of the National Academy of Sciences (2023). DOI: 10.1073/pnas.2204892120